Σταματήστε τη βία κατά των γυναικών

Γυναίκες και κορίτσια που ζουν στη φτώχεια υποφέρουν συχνά από καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Οι ζωές τους επηρεάζονται από τη σεξουαλική βία, την έλλειψη ευκαιριών για εκπαίδευση και από την έλλειψη ουσιαστικής προστασίας ενάντια στους κινδύνους της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Τα δικαιώματά τους πρέπει να προστατευθούν και η φωνή τους πρέπει να ακουστεί.

«Αυτά τα στενά είναι σκοτεινά. Δεν υπάρχουν φώτα έξω, οπότε γίνεται πολύ επικίνδυνο. Μερικές φορές μπορεί να συναντήσεις κάποιον που έχει κακές προθέσεις και (μπορεί να σου κάνει κακό). Όλα τα ψώνια, τις αγορές των λαχανικών, τις κάνουμε από την πλευρά του δρόμου. Οπότε, όταν στέλνεις το κορίτσι σου να πάρει ζάχαρη, κάποιος μπορεί να της αγγίξει το στήθος, ίσως τα οπίσθια και το παιδί τελικά το βιάζουν».

Αυτά είναι τα λόγια της Άλις Γιάνγκο, κατοίκου της Κιμπέρα, της μεγαλύτερης παραγκούπολης της Κένυας στο κέντρο της πρωτεύουσας του Ναϊρόμπι. Στηρίζει την οικογένειά της και πολλά άλλα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων και ορφανών, πουλώντας λαχανικά στην άκρη του δρόμου σε μια τοπική αγορά.

Καθώς εκείνη και οι κόρες της πηγαινοέρχονται στην αγορά κάθε μέρα, πρέπει να περάσουν μέσα από αφώτιστα στενά, τα οποία είναι οι αρτηρίες της Κιμπέρα, υπό τον φόβο βιασμού ή παρενόχλησης. Οι γυναίκες δεν καταγγέλλουν τέτοια περιστατικά λόγω της έλλειψης αστυνόμευσης στην Κιμπέρα και της μεγάλης πιθανότητας να μην οδηγηθούν ποτέ στη δικαιοσύνη οι δράστες.

ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η βία συχνά εμποδίζει τις γυναίκες να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Η εκπαίδευση μπορεί να είναι ένα μονοπάτι που οδηγεί μακριά από τη φτώχεια, αυξάνοντας τις επιλογές της γυναίκας και μειώνοντας την εξάρτησή της, όμως οι διακρίσεις και η βία εμποδίζουν την πρόσβαση των κοριτσιών στην εκπαίδευση. Η εκπαίδευση είναι ανθρώπινο δικαίωμα, κι όμως πάνω από 55 εκατομμύρια κορίτσια παγκοσμίως δεν πηγαίνουν στο σχολείο.

το Τατζικιστάν, πολλές οικογένειες αδυνατούν να καλύψουν όσα χρειάζονται για το σχολείο – βιβλία, ρούχα και μεταφορά. Οπότε, αντί να στέλνουν τα κορίτσια στο σχολείο, δίνουν προτεραιότητα στη φοίτηση των αγοριών, αφού είναι πιο πιθανόν να κερδίζουν περισσότερα αργότερα στη ζωή τους. Πολλά κορίτσια δεν ολοκληρώνουν την εκπαίδευσή τους, αλλά, αντί αυτού, φροντίζουν τα μέλη της οικογένειας, δουλεύουν στους αγρούς ή στην αγορά, ή παντρεύονται σε νεαρή ηλικία. Η έλλειψη εκπαίδευσης περιορίζει τις επιλογές των γυναικών αργότερα στη ζωή τους.

Οι Αναπτυξιακοί Στόχοι του ΟΗΕ για τη Χιλιετία αναγνώρισαν την εκπαίδευση και την υγεία ως παράγοντες ζωτικής σημασίας για οποιαδήποτε στρατηγική εξάλειψης της φτώχειας. Οι γυναίκες και τα κορίτσια που ζουν στη φτώχεια αντιμετωπίζουν επιπλέον εμπόδια για αυτά τα δικαιώματα, λόγω της κοινωνικο-οικονομικής τους κατάστασης και των διακρίσεων με βάση το φύλο.

ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΜΗΤΡΙΚΗ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ

Το Περού έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας στη Λατινική Αμερική. Οι βαθιές ανισότητες στην περουβιανή κοινωνία καταδεικνύονται από τα εξαιρετικά διαφορετικά ποσοστά θνησιμότητας μεταξύ γυναικών σε πλούσιες και φτωχές περιοχές. Σύμφωνα με το περουβιανό Υπουργείο Υγείας, οι γυναίκες σε αγροτικές περιοχές έχουν διπλές πιθανότητες, σε σχέση με εκείνες σε αστικά κέντρα, να πεθάνουν από αίτια σχετικά με την εγκυμοσύνη. Εκατοντάδες φτωχές αγρότισσες και ιθαγενείς έγκυοι πεθαίνουν από αίτια που θα μπορούσαν να αποτραπούν, διότι δεν τους παρέχονται οι ίδιες υπηρεσίες υγείας που λαμβάνουν άλλες γυναίκες στη χώρα. Η φτώχεια είναι ένας καθοριστικός παράγοντας ως προς το αν η εγκυμοσύνη μπορεί να οδηγήσει ή όχι στην απώλεια ζωής.

ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ

Δεν υπάρχει κοινωνία στον κόσμο, όπου οι γυναίκες δεν βρίσκονται σε κίνδυνο από την έμφυλη βία, βία που εμποδίζει τις γυναίκες να συμμετέχουν ισότιμα στην κοινωνία και να απολαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Παρότι τα δύο τρίτα των εργατοωρών παγκοσμίως ανήκουν στις γυναίκες και παρότι η μισή τροφή παγκοσμίως παράγεται από γυναίκες, οι γυναίκες κερδίζουν μόνο το 10 τοις εκατό του παγκόσμιου εισοδήματος και τους ανήκει λιγότερο από το 1 τοις εκατό της παγκόσμιας ιδιοκτησίας. Στο σπίτι και στην ευρύτερη κοινωνία, οι γυναίκες και τα κορίτσια πραγματοποιούν περισσότερες ανειδίκευτες εργασίες και η φωνή τους έχει λιγότερες πιθανότητες να ακουστεί. Πολλές υφίστανται περαιτέρω διακρίσεις εξαιτίας της εθνικότητας, της φυλής, της θρησκείας, της οικογενειακής κατάστασης ή της αναπηρίας τους.

Η εκστρατεία (((Απαιτούμε Αξιοπρέπεια))) της Διεθνούς Αμνηστίας σκοπεύει να καταδείξει τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εντείνουν τη φτώχεια και που οδηγούν σε αυτήν. Χτίζοντας στην προηγούμενη εκστρατεία για την εξάλειψη της βίας εναντίων των γυναικών, η εκστρατεία (((Απαιτούμε Αξιοπρέπεια))) θα εστιάσει επίσης στα εμπόδια που αντιμετωπίζουν πολλές γυναίκες για να κάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους πραγματικότητα εξαιτίας της φτώχειας, της βίας και των διακρίσεων.

πηγή : http://www.amnesty.org.gr/stop-violence-against-women